Picie herbaty w Chinach ma za sobą całkiem długą historię, praktycznie każdy region ma swoją własną kulturę picia tego napoju.
Ale właściwie skąd się ona wzięła? Powszechnie przyjmuje się, że z Chin. Nawet sama nazwa na to wskazuje. Ciekawym jest, że wiele krajów bardzo podobnie nazywa herbatę. W Polsce słowo to pochodzi od zioła- herba (co wzięło się od tego, że początkowo herbatę w Polsce stosowano jako lekarstwo i sprzedawano jedynie w aptekach oraz sklepach zielarskich), natomiast już czajnik, tak jak i rosyjskie чай czaj pochodzi od mandaryńskiego (jak i kantońskiego) 茶( chá) , które właśnie oznacza herbatę. W krajach azjatyckich praktycznie w każdym języku herbata nazywana jest cha. Nasuwa się więc pytanie " to skąd wzięło się angielskie tea?". Odpowiedź jest prosta. W różnych regionach kraju różnie czyta się niektóre znaki. W dialekcie hokkien obejmującym południową część Fujian, na Tajwanie oraz przez obywateli Chin zamieszkujących różne kraje Azji Południowo – Wschodniej, znak 茶 czytamy jako " tê". Z tego właśnie regionu transportowano herbatę do Europy zachodniej.
Istnieje bardzo wiele legend na temat herbaty . Dlatego dla ciekawych TUTAJ znajduje się link do strony gdzie znajduje się kilka legend.
Warto również wiedzieć, że pierwszym dziełem poświęconym herbacie była opublikowana w 780 roku naszej ery, przez Lu Yu 陸羽 ( nazywanym przez Chińczyków„bogiem” lub „świętym” herbaty cha shen 茶神 lub cha sheng 茶聖) Księga Herbaty 茶经- Chajing (co oznacza dosłownie herbata, doświadczenia ).
Ciąg dalszy nastąpi. W kolejnej części postaram się zająć dokładniej samym piciem herbaty.
Ps. Wesołych świąt i smacznej herbatki~!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz